علت العلل مسافرت به خارج

علت العلل مسافرت به خارج

امان محمد خوجملی : بودجه سال 1397 سرو صدای زیادی به راه انداخته است. دولت برای تامین بودجه ی خود برای عمران و آبادانی کشور دست به جیب مردم برده است. بیشترهم طبقه ی متوسط را هدف قرار داده است که حامی خودش است. البته بنده در این خصوص قصدم تحلیل بودجه نیست چون هیچگونه تخصصی در این خصوص ندارم. اما چرا سالانه باید حدود نه میلیون نفر به خارج مسافرت بکنند.اگر آنچه که در رسانه ها منتشر شده است درست باشد. خیلی از مسافرتها طبیعی است. چون یک عده ای برای دکتر و درمان و معالجه ی بیماری خود به خارج مسافرت می کنند، عده ای برای ضرورتهای کاری و عده ای برای تجارت و خرید کالا و عده ای برای بازدید از فرزندان و غیره. به هرحال مقداری از این مسافرتها طبیعی و عادی است که نمی شود از آن ایراد گرفت.

اما چرا این همه آدم به ترکیه و کشورهای حاشیه خلیج فارس برای تفریح باید بروند؟ دلیلش این است که ما این همه امکانات و تفریحات کنار دریا و ساحل را با جدا سازی زن و مرد برای استفاده از مردم حرام کردیم. اگر ما به این شکل فیزیکی و با زور جلو گناه مردم را بگیریم. آنها هم می روند به خارج همان کارها را در آنجا انجام می دهند. آنها به اصطلاح هم گناه مورد نظر حکومت را مرتک می شوند و هم ارز مورد نیاز مملکت را به دیگران تقدیم می کنند. اگر بد بینانه به قضیه نگاه و بگوییم همه دنبال عیش و عشرت هستند. نظام با این کار خود جلوی گناه مردم را نگرفته بلکه جای آنرا عوض کرده است. با محدودیت بیشتر، نه مردم مسلمانتر می شوند نه آزادی بیشتر، دین و دیانت را از بین می برد. مگر با آزادی تفریحات و انواع آزادی دیگر دین در اروپا و امریکا از بین رفته است.؟

گفته می شود بعد از رنسانس در طول پانصد سال گذشته انواع و اقسام کتابها و مقالات و مجلات با عمیقترین محتواها نه بوسیله افراد عادی بلکه بوسیله دانشمندان و فیلسوفان علیه دین نوشته شده است آنهم با تیراژ میلیونی، آنهم نه یک سال دو سال بلکه صدها سال. اما نه تنها دین از بین نرفته است بلکه دین در جای خود ایستاده است. فقط در جاهایی که مانند علم و سیاست تخصص نداشته است، دست برداشته است. یا پاره ای از ادعاهای بیمورد را کنار گذاشته است. اگر در فضای آزاد علیه دین دانشمند و فیلسوف تربیت شوند در همان فضا طرفداران دین هم رشد می کنند و جواب مخالفان را می دهند. این تضارب آرا و اندیشه ها سبب پویایی جامعه می شود. کسی هم نمی تواند بنام دین و مذهب یا بنام سکولاریسم و لیبرالیسم سر مردم کلاه بگذارد و برای خود دکان باز کنند. متاع کسانی در میدان باقی خواهند ماند که کیفیت لازم را داشته باشد و متاع بی کیفیت و پهلوانهای پنبه ای خود بخود از بین می روند.

الان موقعیت پاپ را نگاه کنید خارج از سیاست چقدر تاثیر گذار است اگر به حکومتها تاثیر نگذارد به ملتها می گذارد. چقدر مردم برای دیدنش صف می کشند؟ مگر پاپ زور سیاسی دارد؟ قدرت پاپ معنوی است آنهم در پرتو دینداری مردم. اگر در امریکا یک کاندیدای ریاست جمهوری بگوید من دین ندارم رای آوریش مشکل است. گرچه دین از سیاست هم جداست. چه کسی می تواند بگوید دین مردم ترکیه از مردم ایران ضعیفتر است. آنجا ساحل دریا برای زن و مرد آزاد است و در اینجا قدغن. چه کسی می تواند بگوید جمعیت مساجد ترکیه کمتر ازمساجد ایران است آنجا قمارخانه ها و مشروب فروشیها دایر است ولی اینجا نه. اگر به دین بار اضافی زده نشود و پیرایه هایش پیراسته شود در جایگاه واقعی خود قرار گیرد هیچ آزادی نمی تواند دین را از بین ببرد و در جاهای دیگرهم از بین نبرده است و هر کس و هر نهادی در جای مناسب خود ایستاده اند.

ایران برای جلو گیری سرمایه هایش می تواند از این تجربه ها استفاده کند. قدرت را در جایی بکار ببرد که بدان نیاز است. نه در عرصه ی دین و فرهنگ که عرصه ی معنویت و اعتقادات است. آزاد بودن ساحل دریا در ایران به دینی بودن حکومت ایران هیچ صدمه ای نمی زند همچنانکه نماز نخواندن و روزه نگرفتن عده ی کثیری از مردم به دینی بودن حکومت صدمه نمی زند. چون اینها گناهان شخصی است. تنها راه برای دیندارکردن مردم و حفظ دین کارهای عمیق فرهنگی است که قبل از انقلاب افرادی مانند آیت الله طالقانی و مهندس بازرگان و دکتر شریعتی و شهید مطهری و علامه طاطایی و دیگران انجام می دادند و در حال حاضرهم افرادی مانند دکتر سروش و مصطفی ملکیان و دکتر محسن کدیور و محمد مجتهد شبستری و دیگران انجام می دهند. 26/9/1396.

امان محمد خوجملی ...