چرا فساد در اقتصاد ما فراگیر شد

چرا فساد در اقصاد ما فراگیر شد؟

 

امان محمد خوجملی : بعد از چهل سال از انقلاب فساد در سیستم اقتصادی و اداری ایران بقدری بدیهی و آشکار شده است که کسی را یارای تکذیب و انکار آن نیست. الان هم مردم عادی آنرا درک و حس می کنند و هم مقامات بلند پایه به آن اذعان دارند. ضرورتی هم به آوردن فاکت و سند مدرک نیست چون در رسانه ها به وفور یافت می شود. چراعلیرغم نیت خیر و پاک رهبران  انقلاب به اینجا رسیدیم. البته ریشه های فساد اقتصادی تک علتی نیستند می تواند عواملی زیادی در آن دخیل باشند.

 

 به نظرم علت العلل تمام نارساییها عدم درک درست از آزادی بود. فکر می کردیم آزادی است که فساد می آورد. چون آزادی مانند آینه مشکلات و معضلات را نشان می داد خیال کردیم تقصیر آینه(آزادی) است. آنرا شکستیم و دور انداختیم تا مشکل بر طرف شود. متاسفانه این شکستن آینه یعنی تعطیلی مطبوعات آزاد بعد از دوم خرداد76 در عرض بیست سال گذشته مشکلات را بیشتر و انباشته تر کرد. تعطیلی مطبوعات آزاد مانند خاموش کردن چراغ خیابانها بود که دزدها در غیاب آنها به مغازه ها دستبرد می زدند.

 

 همه می دانیم کار فرهنگی در ایران برای صاحبان آن هیچ منفعت مادی ندارد. کسانیکه سراغ کارهای فرهنگی می روند انسانهای دردمند و دارای دغدغه هستند. قصدشان جز عزت و سربلندی ایران عزیز هیچ چشم داشتی ندارند. امروز نتایج آن برخوردهای ناصواب و نادرست با اصحاب رسانه را با فساد و اختلاس و رانت می پردازیم. زمانیکه قرار بود به جای آینه خود بشکنیم آینه شکستیم. ندانستیم خود عیب و ایراد داریم و خودمان را اصلاح کنیم. اصلاحات هم برای همین بود که خود بشکنیم نه آینه. اما دانسته یا ندانسته اصلاحات را دشمن خطاب کردیم تا توانستیم در جهت بی آبرو کردن آن تلاش کردیم.

 

 اصولگراها هم بر اثر عمل کرد نادرست از اول اعتبارشان خدشه دارشده بود. اصلاح طلبان هم به همین سرنوشت دچار شوند دیگر چه کسی در داخل می ماند مردم به آن مراجعه کنند. درست است که ما خیلی از بحرانها را پشت سر گذاشتیم و از آنها عبور کردیم. کار حکومت تنها عبور از بحرانها نیست، با از بین بردن زمینه های بحران پیشرفت و آبادانی کشور هم می باشد. شاید زمانی برسد که دیگرچنین مجالی برای ما فراهم نشود و بحران بر ما غلبه بکند و همه چیز را به هم بزند.

 

 الان برای همگان مسجل شده است هیچ راهی کم هزینه تر ازراه اصلاحات حتی برای اصلاحات ساختاری نیست. اگر هم دیرتر نتیجه دهد حداقل هزینه اش کمتر است و ثبات و آرامش مملکت را به خطر نمی اندازد. دیگر نپذیرفتن راه اصلاحات جز راه باز کردن به انفجار و انقلاب و بحرانهای مهیب و خطرناک چیز دیگری نیست.در این مرحله هم کسانی پیدا شوند با اصلاحات و تغییرات ضروری مخالفت کنند باید در بصیرت و تشخیص آنها شک کرد. امید است دیگر این فرصت از دست نرود. اگر از دست برود معلوم نیست مشکلات و معضلات را بتوان با هزینه ی کمتری حل کرد.18/12/1396

Id @akhojamli

امان محمد خوجملی ...