تبعیض در بودجه نویسی

تبعیض در بودجه نویسی

امان محمد خوجملی : بودجه سال 1397 حساسیتهای زیادی را در جامعه برانگیخته و بحثهای زیادی را سبب شده است. این حساسیتها طبیعی هم هست نه اینکه مردم در این زمینه صاحب تخصص هستند و قضاوت آنها درست می باشد. بلکه بخاطر این است که این مسائل به زندگی مردم تاثیر گذار است. هر کس هم از منظر خود به آن نگریسته است. برخی حذف یارانه ها ی قشری از افراد جامعه را مورد توجه قرار داده اند، برخی به گرانی بنزین و گازوئیل و برخی افزایش عوارض خروج از کشور را نشانه گرفته اند. اما آنچه برای من جالب توجه بود بودجه ی نهادهای دینی و مذهبی و فرهنگی بود که ردیف بودجه دارند مجموعه ی آنها صدها میلیارد تومان می شود. اولین پیامد چنین چیزی وابستگی برخی حوزه های علمیه به دولت می باشد. که گویا قبل از انقلاب چنین سابقه ای وجود نداشته است. هزینه ی حوزه های علمیه از کمکهای مردمی تامین می شده و استقلال لازم را در برابر دولت داشته و هر وقت لازم بوده روحانیون انتقادات خود را مطرح و کاستی مقامات را گوشزد می کردند.

اما در حال حاضر با وابستگی برخی حوزه ها به دولت بیشتر این بزرگواران ملاحظه ی دولت را در نظر می گیرند و انتقاد سختی از مسئولان نمی کنند یا موضع حمایت آمیز ازدولت دارند. اگر هم آنها انتقاد بکنند چندان مورد توجه جامعه قرار نمی گیرد چون خود در معرض انتقاد هستند و با مسئولان در یک راستا محسوب می شوند. اما این بودجه های میلیاردی چقدر در گسترش دین در جامعه کمک کرده دقیقاً مشخص نیست. تازه بیشتر مسئولان نظام از وضعیت ناهنجار امور فرهنگی و اجتماعی و اقتصادی جامعه می نالند و ابراز نارضایتی می کنند. اگر این بودجه ها عمق فرهنگی جامعه را غنا بخشیده بودند ما این همه فساد و اختلاس و دزدی از بیت المال نداشیم که داد همه را بلند کرده است. یارای پرده پوشی هم برای کسی باقی نمانده است.

اما آنچه جالب توجه است این است که حوزه های اهل سنت نه تنها هیچ ریف بودجه ای ندارند و گویا هیچ بودجه ای هم به آنها در نظر گرفته نمی شود یا اگر هم گرفته شود در مقایسه با حوزه های اهل تشیع بسیاراندک و ناچیز می باشد. البته وابستگی به بودجه های دولتی برای هیچکس خوب نیست. بهتر است حوزه ها روی پای خود بایستند و استقلال خود را حفظ کنند. چون در نهایت وابستگی مالی وابستگی های سیاسی و فرهنگی را هم در پی خواهد داشت که استقلال را از حوزه ها خواهد ستاند که بیان حق را برای آنها مشکل خواهد کرد. گرچه حالا هم در بیان حق بیشتر روحانیون اهل سنت زبانشان گویا نیست. بیشتر مصلحت را بر حقیقت ترجیح می دهند.

اما مسئله ی اصلی روی تبعیضی است که در بودجه رخ داده و سالهای قبل کسی متوجه آن نبوده یا اگر هم بوده کسی زیاد به آن حساسیت به خرج نمی داده است. ولی امسال شفافیت بودجه و پخش آن در رسانه های همگانی و فضای مجازی آنرا برای همه عیان کرد. انسان با دیدن این بودجه و نگرشی که در آن صورت گرفته احساس می کند دین یعنی مذهب شیعه و اهل سنت هیچ. در صورتیکه شیعه و سنی مشترکات زیادی دارند مانند خدای واحد و پیامبر واحد و کتاب واحد و دین واحد و قبله واحد واز لحاظ مکانی کشور واحد. فقط فقه این دو مذهب جداست و گرنه در آنهم مشترکات زیادی دارند که اگر با فراست نگریسته شود برای اختلاف و تبعیض این چنینی جایی باقی نمی ماند.همین تبعیضهای آشکار و غیر ضروری است که باور شعار وحدت را مشکل می کند. ما هرچقدر هم شعار بدهیم و در زمینه وحدت قدم عملی و اساسی برداشته نشود کاراساسی صورت نگرفته است.3/10/1395.

امان محمد خوجملی ...