تفاوت استعداد و امکان بالقوه

تفاوت استعداد وامکان بالقوه

امان محمد خوجملی: استعدادها امکان ویژه ی الطاف خداوندی است که نصیب انسانهای خاص می شود.اما با کسب علم و دانش و تمرین و پشت کار تقویت و به اوج و کمال می رسد. مانند شاعری که یک استعداد است در وجود همه ی انسانها به ودیعه نهاده نشده است. بلکه به انسانهای خاص تعلق دارد که شامل همه نمی شود که انسان با خواستن و ممارست به تواند به آن برسد. اما با مطالعه و پشت کار می تواند عمق و غنا بیابد وبه کمال برسد. اما خوانندگی یک امکان بالقوه است هر کس از نعمت زبان وتکلم و گویایی واز نعمت گوش سالم بر خوردار باشد با اراده و خواستن قابل دست یابی است. فقط ممکن است صدای خوب یا بد داشته باشد که دست خودش نیست. یعنی صدای بد ممکن است با تمرین و تکرار به زیبایی مطلوب نرسد مگر اینکه قبلاً خود به خود زیبا و شیرین وجود نیافته باشد. در این جاهاست که امکان باالقوه به بالفعل تبدیل می شود و تفاوت استعداد با امکان بالقوه مشخص و از هم جدا می شوند.

عرصه ی بالقوه ها برای انسانها گسترده و فراخ است مانند کارگری، کشاورزی، دامپروری، رانندگی، تعمیرکاری و هزاران کار دیگر که تجربی و مهارتی است که بیشتر انسانها می توانند با هوش متوسط درصورت اقدام و آموزش مناسب مهارت کسب کنند و مشغول شوند. اما شاعری، نویسندگی، هنرهایی مانند خطاطی، مجسمه سازی، کارگردانی، فیلم سازی، رمان نویسی یک کار هنری و استعدادی محسوب می شوند تنها با خواستن واراده کردن بدست نمی آید. یعنی از بیرون نمی شود به کسی تزریق کرد و چیز اضافه ای غیر از اینها می خواهد که در همه نیست. بالقوه در ذهن و ضمیر همه ی انسانها هست اما استعدا ویژه در همه نه. اما ظهور و بروزهمه ی اینها با وارد شدن به عرصه عمل مشخص می شود اما هنرها و استعداها خود به خود از وجود انسانها فوران می کنند و منتظر اراده و فرمان فرد نیستند و کشش و زیبایی آن فرد را به حرکت در می آورد و زیباییها را خلق می کند.12/3/1396 .

امان محمد خوجملی ...