سخنی دوستانه با نامزدهای ادواری مجلس

سخنی دوستانه با نامزدهای اداواری مجلس

امان محمد خوجملی: انتخابات یکی از عرصه هایی است افراد و شخصیتها را وادار به موضع گیری و سخنوری می کند تا تکلیف را روشن واز لفافه بیرون بیایند و خود را آفتابی بکنند.شنیده شده است چند نفر از نامزدهای ادواری مجلس گاه گاهی سخن از اصلاحات می گفتند به اردوی اصولگرایان پیوسته برای آقای رئیسی فعالیت می کنند. البته این در نوع خود هیچ اشکالی ندارد و افراد حق دارند برای نامزد مورد حمایت خود فعالیت نمایند. اما مهم این است دوباره در انتخابات مجلس رنگ عوض نکنند و یکی به میخ و یکی به نعل نزنند. نفاق و دو رویی درهر جایی باشد بد است چه در عرصه سیاست چه در عرصه دیانت. اما این کار بدون هزینه نیست.

بعضی از دوستان معتقدند آنها به خاطر تایید صلاحیت خود این کار را می کنند. اینهم درست است . اما ما نباید به خاطر خودمان به کارهای بد مشروعیت بدهیم. هر چه بی قانونی و قانون شکنی باشد از همین اصولگرایان تندرو حاصل می شود. کسانیکه با به گروگان گرفتن نهادهای اجماعی و ملی و فراجناحی مانند شورای نگهبان دیگران را به خود وابسته می کنند تا در صورت انتخاب در خدمت آنها باشند، جناح خوبی برای اداره مملکت نیستند. چون این نوعی رانت خواری از اعتبارات ملی به نفع خود می باشد که نهادهای ملی و اجماعی را هم بی اعتبار می کند. اینکه من در این جناح باشم صلاحیتم تایید شود و در آن جناح باشم نه گویای خیلی چیزهاست که نباید به آن مشروعیت داد.این مسیر مسیِر نامبارک است که قانون را بی اعتبار و امور را شخصی می کند.

دربحبوحه ی انتخابات سال 88 یکی از دوستان را دیدم و گفتم : چکار می کنید؟ او در جواب من گفت: ما نامزدها را بین خود تقسیم کردیم دونفرمان به احمدی نژاد رفتیم، دونفرمان به موسوی و دو نفرمان به کروبی و ... تا هر کدام به قدرت برسند بتوانیم حقمان را بگیریم. من ازروش ساده ی آنها از نحوه ی به حق رسیدن تعجب کردم. در واقع اصل این نیست که کدام شخص یا کدام جناح به قدرت برسد حق ما تادیه می شود. اصل این است کدام جناح دنبال تحقق دموکراسی است ، کدام جناح دنبال روشهای دموکراتیک و نهادینه کردن آن است. ما زمانی می توانیم به کسب حق و حقوق مان امیدوار باشیم که روشهای دموکراتیک و تفکر دموکراتیک در کشور حاکم و سیستمها با اصلاحات تدریجی به سمت دموکراسی و مردم سالاری سیر نمایند.

تا ساختارها از حالت فردیت و شخصی خارج و همه در مسیر قانون مندی گام بردارند و مسیر قانونی برای همه باز وعلی السویه شود و صلاحیت افراد دستمایه و وجه المصالحه افراد و واسطه ها قرار نگیرند تا با سرنوشت افراد و ملت بازی شود. ما باید همه در مسیر مبارزه بلند مدت گام برداریم تا کجی و ناراستیها به تدریج اصلاح شود. نه اینکه آنها به من صلاحیت می دهند به مسیر نامبارک آنها کمک کنیم. این غیر از ترجیح منافع شخصی برمنافع ملی چیز دیگری نیست که هرگز نباید به آن تن داد. منافع ملی معنایش این است منافع شخصی من تقویت کننده ی منافع ملی و عموم مردم باشد اگرمن ضرر کنم مملکت سالم بماند تا بتواند در آغوش خود ضرر اندک من را جبران کند. اگر من سود ببرم و مملکت ضرر کند منافع اندک من نمی تواند ضرر عموم و ملی را جبران کند. این است راز منافع ملی که هیچوقت نباید نادیده گرفته شود.18/2/1396 .

�ینت می زند نادان دوست. تنها نیت خوب داشتن کافی نیست، انسان برای نیل به مقصد، راه درست را هم بلد باشد و گرنه فریاد زدن و به دیگران بد و بیراه گفتن به حساب دین که هنر نیست.20/2/1396 .

امان محمد خوجملی ...