سخنی دوستانه با محمد جان آخوند بهلکه

سخنی دوستانه با محمد جان آخوند بهلکه

به جای وحدت ساختگی، دنبال کثرت واقعی باشید

امان محمد خوجملی : دوست بزرگوار ما آخوند بهلکه به اختلافان مذهبی و دینی بسیار حساس هستند. البته این حساسیت بسیار نیکوست. اما این حساسیت راه درست را طی نکند ره به جایی نخواهد برد. ایشان در طی یادداشتی در سایت ترکمن 24 به اختلافاتی که آخوند امان الاه یلمه در امور مذهبی دامن زده است اشاره کرده و گفته: او(( (امان الاه یلمه) گفته است نظر حکمیت آخوند کمالی را خواهد پذیرفت)).در اینصورت ترکمن صحرا به آرامش خواهد رسید. گویا از نظر این بزرگوار مردم ترکمن صحرا منتظر چنین موضوعی هستند.

بیشتر روحانیون ما از اختلاف وحشت دارند چون هر کدام دیدگاه خودشان را حق و صواب می دانند و نظر دیگران را باطل و آنرا نوعی خروج از دین یا مذهب می شمارند. از آخوند بهلکه سئوالم این است حالا فرض کنیم آخوند امان الاه یلمه نظر حکمیت آخوند کمالی را به پذیرد. آیا این به معنای پایان اختلافات است؟ آیا نبودن اختلاف و دعوا به معنای حق بودن دیدگاه است؟ آیا بودن اختلافات و نزاع به معنای باطل بودن دیدگاهها ست؟ فردا چهار نفر از علمای دیگرآمدند چنین حرفی زدند آن موقع چی؟

بازهم آنها را دعوت خواهی کرد نظر حکمیت آخوند کمالی را به پذیرند؟ البته بهترین راه بحث و گفتگو در درون حوزه هاست. اگر مایل به استدلال باشیم هر کدام از طرفین استدلالهای خود را مطرح خواهند کرد. آن موقع یا استدلال قوی استدلال ضعیفتر را از صحنه بیرون خواهد کرد. یا به تکافو ادله خواهند رسید. تکافو ادله یا کافی آمدن دلیلها به معنای بن بست می باشد. یعنی هیچکدام از ادله نمی توانند یکدیگر را از صحنه خارج کنند. بن بست همان پلورالیسم است که شما بارها آنرا کفریه نامیدید. پلورالیسم کفریه نیست پلورالیسم کثرت است ناچار به آن تن می دهیم. اگر هم هرکس نظر خود را حق مطلق و نظردیگران را باطل مطلق بداند ونظرات یکدیگر را به رسمیت نشناسند مانند داعش و طالبان نوبت به کشتار خون ریزی می رسد که در طول تاریخ همواره تکرار و جوامع را به نابودی کشانده است. اگرهم به جنگ و خون ریزی نرسد نتیجه اش رکود و انحطاط است.

آنطور که من شنیدم بیشتر اختلافات روحانیون محترم در روی این مسائل است. بعضیها معتقدند مولود خوانی برای پیامبر درست است بعضیها می گویند نادرست. بعضیها رفتن زنان به مسجد را درست می دانند و بعضیها نادرست. بعضیها توسل به قبور اولیای الاهی را درست می دانند و بعضیها نادرست. تمامی این نظرات موافق و مخالف در صحنه باشند هیچ صدمه ای به حقانیت اسلام نخواهد رسید. چون هیچکدام اینها اصول دین نیستند که انکار آن انسان را از دایره ی دین خارج کند.درهیچ کجای دنیا اختلافات از بین نرفته است که همه نظریک نفر یا یک گروه را به پذیرند. همه در نهایت کسرت نظرات را به رسمیت شناخته اند و هیچکدام در صدد حذف آن برنیامده اند چون نتوانستند حذف بکنند. البته این به معنای این نیست که حق و باطلی وجود ندارد.

اما گاهی اوقات تشخیص حق آسان نیست. اگر مرز میان حق و باطل دقیق و مشخص بود مردم همه می رفتند حق را انتخاب می کردند. ولی چون چنین نیست مجبور به قبول کثرت هستیم. اختلافات روحانیون بزرگوار بسیار ساده و پیش پا افتاده است هر کدام هم حاکم باشد هیچ دردی ازدردهای را جامعه درمان نخواهد کرد. چون درد جامعه اینها نیست.درد جامعه نحوه ی برقراری آزادی و عدالت است در این خصوص هم این بزرگواران(روحانیان سنتی) هیچ حرفی برای گفتن ندارند. کار اینها به قول یکی از بزرگان گره زدن بر کیسه های خالی است. اگر صدبارهم باز کنی و ببندی تویش هیچی نیست. چون در امور دینی هنوز طریقییت و موضوعییت را مشخص و تفکیک نکرده اند. چون در جاییکه اصلی و فرعی مشخص نباشد نتیجه گرفتن مشکل است و تلاشها راه به جایی نخواهد برد.5/9/1396.

امان محمد خوجملی ...